Skip to Content

شناسه : 32221589
معلوليت هميشه محدوديت نيست


معلول اردکاني گفت: با وجود معلولیتی که داشتم هیچ گاه خودم را محدود نکردم و سعی کردم در کنار زندگی عادیم به علایقم نیز توجه کنم. من علاوه بر خطاطی به کوه نوردی نیز علاقه مند هستم و تابحال توانستم قله های دنا، شیرکوه، تفتان و دماوند را فتح کنم و جسم و روحم را با ورزش شادی و طراوت ببخشم.

به گزارش اردکان گویا؛ سوم دسامبر یا دوازدهم آذرماه با عنوان روز جهاني معلولان كه از سوي سازمان ملل متحد اعلام شده است، فرصت و بهانه اي شد تا بار ديگر مسایل مربوط به بزرگترين اقليت جهان در اذهان پر دغدغه مردم و مسؤولان تداعي شود.

معلولیت همیشه برای افراد یاداور محدودیت ها و سختی هاییست که از کمبود یا نبود عضوی در بدن شکل می گیرد اما همیشه این معلولیت ها محدودیت به دنبال نداشته و گاهی نیز سرچشمه بروز برخی استعداد ها می شود.

در گوشه ای از شهرمان هنرمند توانا و موفقی مشغول به فعالیت است که با وجود معلولیت در دست خود میتواند به زیبایی و با خطی خوش خطاطی کند.

رضا فتاحی متولد سال 1352 در اردکان، که در سن 9 سالگی بر اثر شکستگی در ناحیه مچ و عدم طبابت درست پزشکان و فقر خانواده برای پیگیری این شکستگی، مچ او دچار معلولیت شده و پیگیری های بعدی جز عقب ماندن از مدرسه برای او چیزی نداشته است.

این خطاط زبر دست اردکانی در خصوص علاقه اش به این هنر گفت: در دوران تحصیل همیشه خط زیبایم مورد توجه همکلاسی ها ومعلمانم قرار می گرفت و از طرف آنها تشویق می شدم و در سال 1372 در استان رتبه اول خط شکسته را کسب کردم و به فستیوال هنری کرمانشاه دعوت شدم و این سراغازی بر کار خطاطی من شد.

وی افزود: به خوبی بیاد دارم که در کنار تحصیلم برای این که پدرم شرمنده خانواده و سفره خالی خانه نباشد از این هنرم برای ایجاد درامد استفاده کردم و در امتحانات پایان ترم در کنار درس خواندن خطاطی روی شیشه را هم انجام میدادم.

فتاحی ادامه داد: خطهای رایج نسخ، ثلث، نستعلیق و شکسته نستعلیق  را به خوبی مسلطم و دستی در خط ثلث محراب مساجد نیز دارم و توانسته ام در کنار درامد زایی برای خودم از طریق هنر خطاطی، این هنر را به هنرجویان آموزش داده و آنها را نیز روانه بازار کار کنم.

وی اظهار داشت: با وجود معلولیتی که داشتم هیچ گاه خودم را محدود نکردم و سعی کردم در کنار زندگی عادیم به علایقم نیز توجه کنم. من علاوه بر خطاطی به کوه نوردی نیز علاقه مند هستم و تابحال توانستم قله های دنا، شیرکوه، تفتان و دماوند را فتح کنم و جسم و روحم را با ورزش شادی و طراوت ببخشم.

این معلول پویا تاکید کرد: علاوه بر کوه نوردی به دوچرخه سواری نیز علاقه زیادی دارم و بیشتر رفت و آمدهایم را با دوچرخه انجام میدهم و حتی توفیق نصیبم شد که مسیر اردکان تا مشهد را رکاب بزنم که امیدوارم این توفیق باز هم نصیبم شود.

وی گفت: هر چه موفقیت نصیبم می شود از دعای پدر و مادرم است، البته همراهی و همکاری همسرم باعث بیشرفت در کارهایم شد که از او بسیار سپاس گزارم.

مرد معلول اردکانی در خصوص حمایت مسئولین اظهار داشت: قشر ضعیف جامعه همیشه از چشم ها پنهان می مامند و دیده نمی شوند. سوال من از مسئولین این است که وقتی می توانند با خرید ادارات خود و همچنین سفارش کار، به ما معلولین کمک کنند چرا بی توجهی می کنند؟ بهتر است کمی مردم و مسئولین به ما توجه بیشتری داشته باشند.خدا را شکر می کنم که  استعدادهایی به ما عنایت عطا شده که محتاج خلق نباشیم اما همراهی شهروندان و مسئولین می تواند تاثیر بسزایی داشته باشد.

فتاحی مصاحبه با را شعری کوتاه به پیان رساند:

یا رب بر خلق ناتوانم نکن

در وادی صبر امتحانم نکن

ازطعنه دشمنان ندارم باکی

مستوجب رحم دوستانم نکن

انتهای پیام/ر*ح.ا

 






آخرین عناوین آخرین عناوین