Skip to Content

شناسه : 25767165


در واقع می توان نتیجه گرفت که در صورت کسب حداقل رتبه لازم جهت پذیرش در رشته های پزشکی و دندانپزشکی بخش پردیس بین الملل یا تحصیلات خارج از کشور ، شرایط جهت تحصیل برای دانشجویان با تمکن مالی مناسب فراهم است.

علي عازمي دانشجوي رشته دندانپزشکي در دانشگاه شهيد بهشتي تهران در يادداشتي در اردکان گويا نوشت: در سال های اخیر شاهد این هستیم ک در اکثر دانشگاه های کشور از جمله دانشگاه های مادر در رشته های دندانپزشکی و پزشکی(دانشگاه تهران،دانشگاه تبریز،شهيد بهشتی و ...) علاوه بر دانشجویان روزانه (دولتی) دانشجویان پردیس خودگردان یا بین الملل نیز پذیرفته می شوند.

همچنین شاهد رشد روز افزون دانشجویان دندانپزشکی و پزشکی در کشور های نه چندان مطرح در این حوزه هستیم، افرادی که پس از عدم پذیرش در رشته دلخواه در کنکور سراسری با هزینه ای هنگفت به کشوری سفر کرده و در آنجا با گذراندن واحد های درسی یا حتی بعضا بدون گذراندن واحدی و صرفا پرداخت مبالغی موفق به دریافت مدرک مربوطه می شوند و به کشور باز می گردند.

البته در کشور ما بعد از پیروزی انقلاب اسلامی  و از مرداد ماه سال 1361 دانشگاهی تحت عنوان دانشگاه آزاد اسلامی جدا از دانشگاه های دولتی افتتاح شد ک از طریق آزمون ورودی افراد وارد این دانشگاه ها می شوند ولی هزینه تحصیل بر عهده خود دانشجو است.

به طور کلی می توان گفت در جمهوری اسلامی ایران دانشجویان رشته های پزشکی، دندانپزشکی و داروسازی به 4 دسته تقسیم بندی می شوند:

1)دانشجویان دانشگاه های دولتی

2) دانشجویان دانشگاه آزاد اسلامی

3) دانشجویان پردیس بین الملل (خودگردان)

4) دانشجویان تحصیل کرده در خارج از کشور

در این بین تنها تحصیل در دانشگاه های دولتی رایگان بوده و در بقیه موارد هزینه هنگفتی به خانواده ها تحمیل می شود ک تنها عده ی کمی از جمعیت کشور از پس پرداخت آن بر می آیند.

در واقع می توان نتیجه گرفت که در صورت کسب حداقل رتبه لازم جهت پذیرش در رشته های پزشکی و دندانپزشکی بخش پردیس بین الملل یا تحصیلات خارج از کشور ، شرایط جهت تحصیل برای دانشجویان با تمکن مالی مناسب فراهم است.

بحثمان را پیرامون پردیس بین الملل یا خودگردان ادامه می دهیم تا ببینیم هدف از تشکیل این دانشگاه ها در ابتدا چه بوده است؟

در ابتدا دولتمردان و بالادستان هدف از تاسیس این دانشگاه ها را اینگونه بیان کردند:(عین اللهی –معاون آموزشی وزیر بهداشت-1392)

1) ایجاد ظرفیت جدید برای داوطلبانی ک در کنکور پذیرفته نشده اند و برای ادامه تحصیل به خارج از کشور می روند.

2) جلوگیری از خروج ارز از کشور.

3) پذیر دانشجویان خارجی.

ولی در عمل می بینیم که فقط جزء اول اهداف تعیین شده محقق شده و داوطلبانی که در کنکور قبول نشدند بدین وسیله می توانند در بهترین رشته تحصیلی کشور فعالیت کنند، اما در سایر موارد هدف ها چندان محقق نشدند و همچنان شاهد خروج ارز از کشور هستیم چون آن دسته از افرادی که در کنکور سراسری قبول نشدند و از ورود به پردیس بین الملل هم بازماندند راهی کشورهای خارجی جهت تحصیل می شوند,در عین حال پذیرش دانشجوی خارج از کشور هم نداریم.

با گذشت زمان هدف از تاسیس این دانشگاه ها بیشتر مشخص شد و حتی اسم این دانشگاه ها از پردیس بین الملل به پردیس خودگردان تغییر پیدا کرد و هدف اصلی این دانشگاه ها هم جبران کسری بودجه دانشگاه های کشور عنوان شد.

اما سوال اساسی اینجاست که ورود این تعداد دانشجوی پولی چه تبعاتی برای جامعه به دنبال دارد؟

با نگاهی اجمالی شاید بتوان اینگونه نتیجه گرفت که افرادی ک طی 6-7 سال هزینه های زیادی را جهت گذراندن دوره تحصیلی خود پرداخت کرده اند؛ خواهان جبران این هزینه ها در کمترین زمان ممکن خواهند بود که ممکن است منجر به فشار با اقشار آسیب پذیر جامعه شود.

اما جامعه شناسان از زاویه ای دیگر به این موضوع می پردازند و آسیب ورود اینگونه فارغ التحصیل به جمعه را این گونه بیان می کنند:

1) ازبین رفتن انگیزه ی دانش آموزان مستعد فاقد توان مالی جهت ورود به دانشگاه

2) ازبین رفتن اعتماد مردم به قشر پزشکی(مردم می گویند فلانی ک با پول پزشک شده پس بی سواد هست)

با توصیفاتی که ارائه شد به نظر می رسد باید در اساس نامه و هدف از تشکیل اینگونه دانشگاه ها بازنگری جدی شود تا بیش از این جامعه از این بابت آسیب نبیند و اگر قرار باشد همین رویه ادامه پیدا کند

سوال بنده از مسئولین امر این است که:

چراباید جان مردم و سلامتی مردم قربانی کمبود بودجه و اعتبارات دانشگاه ها شود؟

و آیا بهتر نیست به جای تاسیس اینگونه بخش های کمکی به دانشگاه ها ی کشور از بودجه ی همایش ها و یادبود های بی فایده کم شود و به بود جه دانشگاه های کشور اضافه شود؟

 






آخرین عناوین آخرین عناوین