Skip to Content

شناسه : 30898597


به راستی این مدیران غیر بومی و این آقایانی که به مدد مواهب خدادادی اردکان به نان و نوایی رسیده اند و حتی دستمال کاغذی و آب معدنی اشان را هم از جایی به غیر از اردکان تامین می کنند در جمع های خصوصی خود در مورد ما اردکانی ها چه نظری دارند و چگونه از ما یاد می کنند؟

اردکان گويا، محسن ميرجاني در يادداشتي نوشت: امشب تیم استقلال تهران در یک بازی سرنوشت ساز نتیجه را به حریف واگذار کرد.
البته حریف پرسپولیس و سپاهان و از این تیم های گردن کلفت نبود، تیم پارس جنوبی جم بوشهر بود.
تیمی که پارسال قهرمان لیگ یک شد و به عنوان نماینده یک شهر سی هزار نفری امسال امده لیگ برتر و تا اینجای کار هم آبرو داری کرده است.
تصاویر هوایی و با نمای باز از ورزشگاه این تیم نشان می داد هزینه ای جانانه برای جمع و جور کردن این تیم متحمل شده اند و انگونه که گزارشگر محلی و بوشهری این بازی هم اشاره کرد چند بازیکن محلی هم در ترکیب ثابت این تیم بازی می کردند. و مقداری از پول این تیم به جیب چند جوان بومی هم رفته است. 
تیم پارس جنوبی جم با استفاده از عواید اقتصادی منابع گاز پارس جنوبی در کنگان و جم شکل گرفته است.
 
تیم گل گهر سیرجان هم تقریبا حکایت تیم پارس جنوبی جم را دارد.
تیمی که از عواید و سود حاصل از معدن سنگ آهن گل گهر سیرجان شکل گرفته و چندین سال است که در لیگ آزادگان فعالیت دارد و پارسال در آخرین لحظات از صعود باز ماند.
 
حالا نگاهی کنیم به عواید صنایع فولاد و گندله سازی برای شهرستان اردکان.
ابتدا باید عرض شود که ما هم دارای معدن هستیم و هم کل عرصه محیط زیستی خودمان را بابت منتفع شدن معدودی بر باد می دهیم.
همانگونه که می دانید باد مطلوب و تنها جریان هوایی باران ساز ما از جانب اصفهان است و چه هنرمندانه طراح نابودی حیات در اردکان این صنایع فولاد را در مسیر باد مطلوب اصفهان تعریف کرده است.
خب با همه این تفاسیر هرکس نداند فکر می کند که اردکان چند برابر شهر کوچک و ۳۰ هزار نفری جم و تقریبا مشابه با شهر سیرجان از عواید صنعتی شدت و غارت منابعش منتفع می شود و مقداری از درآمد صنعتی شدن به توسعه فرهنگی، اجتماعی، ورزشی شهر خواهد رسید.
 
متاسفانه شهرستان اردکان تاکنون نتوانسته همانند دو شهر پیش گفته از این عواید منتفع شود. و هرسال در آغاز لیگ برتر والیبال تعدادی از دوستان کاسه گدایی به دست می گیرند و با زحمت و خون جگر تیم را می بندند و این هزینه ای که در مقایسه با تیم داری در فوتبال هیچ هم حساب نمی شود، شده همه انتفاع و بهره مردم در راسنای ارتقاء وضع فرهنگی شهرشان که آلودگی های حاصل از ایجاد صنایع فولاد و حواشی آن دیگر دارد برای خیلی از مدافعان سینه چاک‌ دیروز هم محرز می شود.
 
به راستی این مدیران غیر بومی و این آقایانی که به مدد مواهب خدادادی اردکان به نان و نوایی رسیده اند و حتی دستمال کاغذی و آب معدنی اشان را هم از جایی به غیر از اردکان تامین می کنند در جمع های خصوصی خود در مورد ما اردکانی ها چه نظری دارند و چگونه از ما یاد می کنند؟ 
 
خیلی باعث شرمندگی و سرافکندگی است ولی مطمینم اگر ما را هالو و احمق فرض نکنند جای شکرش باقی است.
کاش بتوانیم برای این‌دوران معاصر یک فکر چاره ای برداریم چراکه اگر چندین مورخ نان به نرخ روز خور هم استخدام کنیم تا همانند قلم به مزدان گذشته تاریخ را وارونه جلوه‌دهند، این لامصب شبکه های اجتماعی همه رشته های آنها را پنبه خواهند نمود و شاید خیلی هاکه الان تبدیل به امامزاده شده اند روزگاری نه چندان‌دور با القاب و صفات دیگرگون شده مورد خطاب و قضاوت جامعه و آیندگان قرار گیرند.
چندی است به خودم قول داده بودم که بی خیال شوم و شیر جوش به بچه ندهم ولی تصویر از بالای ورزشگاه جم و ورزشگاه شکیل و یک‌ تیمی که استقلال را به زانو دراورد دلم را به درد آورد و واقعا نتوانستم که ننویسم.
 
توبه کردم که دگر می نخورم در همه عمر به جز از امشب و فردا شب و شب های دگر
 
وضعیت امروزه اردکان به مثابه صفویه شاه سلطان حسین است و دیری نخواهد گذشت که محمود افغان و اشرف افغان های دوران ما که چیزی جز خشکسالی، بی هویتی، نابودی و آلودگی آب و خاک ، و هزار مورد دیگر است بر ما نازل شود و البته بعد از شروع فعالیت d۱۹ باید شاهد نابودی کامل عنصر هویتی و تاریخی ای به اسم اردکان باشیم چرا که هر کس در اردکان آمده فهمیده که می توان خوب منتفع شد و بار خود را بست و البته طلبکار هم بود. 
 
 





آخرین عناوین آخرین عناوین